Serlonis monachi, de contemptu mundi

Quisquis amicitiam non vult vital-e notandam, l

Irruit in miseram citius miser ille ruinam.

Nec minus hoc reus est veri neglecth amici,

Qui nutrit christo quos mundo tollit iniquo.

In mundo mundum nihil est, nisi spernere mundum.

Nam nisi spernatur mundus, non Christus amatur ;

Nec bene vivetur unquam, nisi Christus ametur.

Et nisi vivatur bene, vita. beata negatur.

Надо tua de mundi contemth, versiíicator,
Illustris Serlo, sunt Carmina. digna. notari.

Mundus abit, res nota. quidem, res usque notandn;
N ota tibi mundi sit nota, mundus abit.

Mundus abit, non mundus, id est hæc machina mundi,
Dico, sed mundi gloria', mundus abit.

Mundus abit, tria sunt, fuit, est, erit, hæc tria mundum Mota movent, clamant hæc tria, mundus abit.

Mundus abit fugiens, ut tempus, ut amnis, ut aura;
Ut mundus, satis est dicere mundus abit.

Mundus abit, mundi qui verbo fallit in omni,
Nescit in hoc verbo fa-llere, mundus abit.

Mundus abit, cito nomen abit, cum nomino mundum,
Sed citius mundi nomine mundus abit.

Mundus abit, constans nihil est quod constat abire ; In mundo constat nil, nisi, mundus abit.

Mundus abit, nil quod quieras, satis unde quieraris, Mundus abit, quod abit respue, mundus abit.

l i. suspeclam. Gloss iu MS.

Mundus abit, nihil in nihilum, tamen ejus abire
Non abit, error abit, quo duce mundus abit.
Mundus abit, fortis sum, non ero, sum speciosus,
Non ero, sum dives, non ero, mundus abit.
Mundus abit, sequitur mors vitam, stricta secundam,
Longa brevem, laetam nubila, mundus abit.
Mundus abit, non Christus abit, cole non abeuntem,
Dices, non abeo, me sine mundus abit.
Mundus abit quoties iteraho? cesset abire
Mundus, cessabo dicere mundus abit.

Rerum Britannicarum Medii Aevi Scriptores